Samen met mijn cameraploeg (cameraman en assistent) ben ik vanmiddag twee uur ondervraagd door de politie van Peking. Dat gebeurde nadat we drie oude vrouwtjes (ergens in de 70) hadden geïnterviewd. Zij maken deel uit van de Tiananmen Moeders, een vereniging van moeders die op 4 juni 1989 hun zoon of dochter verloren hebben tijdens het bloedbad op het Tiananmen plein.

De vrouwen staan sinds maanden onder permanente politiebewaking, 24/7. Zij kunnen niet gaan en staan waar ze willen, zonder gevolgd te worden door agenten in burger.

Toen we hun apartementen wilden betreden moesten we ons registreren, terwijl we gefilmd werden door de politie. We konden zonder probleem de apartementen binnengaan. De vrouwen getuigden dat de agenten hen even ervoor nog onder druk gezet hebben om geen interviews te geven.

Na 3 uur opnames wilden we het appartementcomplex verlaten. Aan de slagbomen werden we opgewacht door een groepje van een tiental agenten in uniform en in burger die, terwijl we door verschillende agenten gefilmd werden, opnieuw om onze gegevens vroegen.

De agenten hebben ons meegenomen naar een lokaal bureau waar we twee uur werden ‘opgehouden’. We werden er ondervraagd, ondermeer over wie we zijn gaan interviewen en waarom. Ons materiaal is met rust gelaten.

We konden na twee uur ondervraging ‘beschikken’ nadat alle gegegevens gecheckt waren en nadat de agenten van hogerhand instructies hadden gekregen om ons te laten gaan. Officieel zijn we dus niet “vastgehouden” of “gearresteerd”.

Eerder die dag waren we gaan filmen aan de ingang van de Beida Universiteit van Peking, waar 20 jaar geleden de studentenprotesten begonnen; daar hebben we exact 7 minuten lang interviews kunnen afnemen van studenten vooraleer we omsingeld werden door 5 politiewagens.

We raakten geïntimideerd en zijn onmiddellijk in onze taxi gesprongen en doorgereden. We merkten dat de studenten die we even ervoor geïnterviewd hadden één voor één ondervraagd werden door de agenten. Zelf werden we gefilmd met verschillende camera’s, een tactiek die vaak gebruikt wordt in dergelijke situaties door de politie van Peking (”bewijslast verzamelen”).

Na een rit langs andere ingangen van de campus (die allemaal plots bewaakt werden door politiewagens die even voordien nergens te bespeuren waren) merkten we dat we gevolgd werden door onofficiële wagens. We hebben de taxichauffeur gevraagd om sneller te rijden en uiteindelijk zijn we onze schaduwwagens kwijtgespeeld in het drukke verkeer.

Door de herdenking van 20 jaar Tiananmen volgende week lopen de autoriteiten hier op de toppen van hun tenen en maken ze het de buitenlandse pers hier extra moeilijk. De pesterijen die we vandaag meemaakten behoren tot typische tactieken. Ook andere buitenlandse tv-ploegen die aandacht willen besteden aan de herdenking worden lastiggevallen.

De Chinese autoriteiten hebben blijkbaar schrik van oude vrouwtjes en twintigjarige studenten. Chinese media zelf hebben instructies gekregen om niet te berichten over het drama op en rond het Tiananmenplein. Het is nu al te merken bij veel Chinese jongeren : ze weten niet meer wat er 20 jaar geleden gebeurd is. Voor de communistische partijtop lijkt de opdracht volbracht : Tiananmen verdwijnt stilaan uit het collectief geheugen van de Chinezen.

Popularity: 91% [?]