Een zaterdag als een andere. We gaan op stap. Net zoals we in Gent zouden doen: tentoonstelling meepikken, wandeling in het park en winkelen. Alles overgoten weliswaar met een Chinees sausje.

In het westen van de stad is een nieuwe tentoonstelling geopend. Om er te geraken nemen we een van 60.000 taxi’s die hier rond rijden. Het is droog, dus geen gezaag van de chauffeur over Elines schoenen op de met wit katoen overtrokken zetels. We hebben anders wel begrip voor de taxichauffeur. Van elke 30 dagen dat hij werkt, staat hij ongeveer 20 dagen van zijn inkomsten af aan de taximaatschappij waarbij hij zijn taxi huurt.

De tentoonstelling ‘Through the lens of John Thomson’ is opgezet in het ‘Beijing World Art Museum’. Een gebouw dat zo lijkt weggelopen uit de jaren ‘70, maar is gebouwd naar aanleiding van het nieuwe millenium… Beton langs de buitenkant en oudbollig marmer en goudkleurige luchters vanbinnen. John Thomson zal er allicht niet van wakker liggen, wegens al heel lang overleden. De Schotse fotograaf (1837-1921) heeft met zijn schitterende foto’s het beeld van Azië in Europa mee bepaald.

In 1868 heeft hij in Hong Kong een fotostudio opgericht en heeft in de vier jaar nadien heel wat locale Chinese cultuur (Guandong, Beijing en Fujian) op zijn glasplaten vastgelegd. De zwart/wit foto’s zijn subliem. Vooral de foto’s van Chinezen in oude kledij spreken tot de verbeelding. Thomson was vooral geïnteresseerd in het alledaagse: het haar van een rijke Chinese werd opgemaakt door haar bediende, een ‘activiteit’ die toen tot 2 uur in beslag nam.

Ook schitterend: een Mongoolse vrouw die naast haar tent op de binnentuin van een courtyard staat. In de winter kwamen veel Mongolen naar de stad waar ze een huis huurden. Ze zetten hun tenten op in de binnentuin en hun paarden gingen ‘op stal’ in het huis.

Of deze: een foto van drie amoy-mannen, een etnische groep die een nogal slechte naam hadden. Ze verstoppen hun verplichte paardenstaart (opgelegd door de Manchu) onder een soort tulband. De reeks is indrukwekkend en geeft een bijzonder beeld van het dagdagelijkse leven van verschillende lagen van de bevolking én van zowel vrouwen als mannen.

Bijkomende bijzonderheid; het fototoestel en de kisten met glasplaten waren loodzwaar. Er was een hele delegatie nodig om al het materiaal te versleuren. Chapeau John Thomson! Wij zijn alvast fan!

Vlakbij het Beijing World Art Museum ligt het Yuyuantanpark. En in deze tijd van het jaar is het er over de koppen lopen want de kersenbomen staan in volle bloei! In een deel van het 140 ha grote park staan bijna 2000 kersenbomen in bloei. Ertussen staan ook jasmijnen in bloei, dus het ruikt er heerlijk!

Je kan hier traditionele Chinese en Japanse kostuums en parasolletjes huren om je vervolgens tussen de bloesems te laten fotograferen. Eline krijgt er niet genoeg van om hoopjes afgevallen blaadjes bijeen te rapen en het dan ‘te laten sneeuwen’. Uiteraard krijgen de Chinezen op hun beurt niet genoeg van Eline, ze wordt bijna evenveel gefotografeerd als de bloesems zelf en dat wil wat zeggen hier in China!

Als afsluiter passeren we nog even langs Wukesong. Een gigamarkt voor foto- en cameramateriaal en alles wat daar van dicht of ver mee te maken heeft. De allernieuwste modellen worden er aan gunstprijsjes verkocht. Maar ook verzamelaars kunnen hier hun hart ophalen, zelfs John Thomson kan hier zijn toestel inclusief de glasplaten terugvinden!

Ook typisch, je kan hier alles regelen voor je huwelijksfoto’s. En ‘alles’ mag je heel erg letterlijk nemen. De meeste Chinese bruidsparen huren hun kleren (hoe meer toeters en bellen, hoe beter), schoenen en opsmuk voor een paar uur in een van de studio’s. Ze gaan met de fotograaf naar een park om wat foto’s te nemen en dan gaat de hele handel terug de kast in.

Tot slot halen we nog onze foto’s op die we hebben laten vergroten en afdrukken op een houten plaat. Een uur na thuiskomst hangt er een grote foto van… de Noordzee in onze living. Dan toch heimwee aan het krijgen?

Popularity: 91% [?]