De dood van een 16-jarig meisje veroorzaakte afgelopen weekend een volksopstand in de zuidwestelijke provincie Guizhou. Naar schatting 30.000 inwoners trokken de straat op en koelden hun woede op overheidsgebouwen en -wagens. Het is niet de eerste keer dat boze Chinezen zich keren tegen de overheid, maar deze omvang is wel zelden gezien.

Su Feng Li staat bekend als een voorbeeldige studente uit het derde middelbaar. Geliefd bij klasgenoten die wat minder moeite doen voor de examens en bij haar kunnen spieken. Tijdens één van haar laatste examens vorige week wordt het Su Feng te veel en weigert ze aan drie jongens om de antwoorden op enkele examenvragen door te geven. De drie zijn razend. Ze willen haar een lesje leren. Op weg naar huis verkrachten en wurgen ze haar. Het lichaam van Su Feng dumpen ze in een rivier.

Dat wordt een dag later opgevist door de politie, voor de ogen van enkele honderden dorpsbewoners. Het duurt niet lang of de drie jongens worden opgepakt. Maar één van hen blijkt de zoon van te zijn van een machtige partijbons. ’s Anderendaags worden de drie jongens weer vrijgelaten. De politie geeft ook meteen de officiële doodsoorzaak vrij: Su Feng heeft zelfmoord gepleegd.

Zwijggeld

De lokale overheid zou de ouders van Su Feng aanvankelijk een bedrag 300 euro aangeboden hebben als compensatie om de zaak in stilte te regelen. Maar die weigerden. Dat bedrag werd zelfs opgetrokken naar 3000 euro. De ouders hielden voet bij stuk. Ze eisten een ernstig onderzoek en de aanhouding van de eerste verdachten.

Het nieuws over de doofpotactie verspreidde zich intussen als een lopend vuurtje door het district. Steeds meer mensen reageerden verontwaardigd. Er werd zelfs een geldinzamelactie georganiseerd om de ouders bij te staan in hun juridische strijd tegen de lokale overheid. Want deze zaak zou geen alleenstaand geval zijn: de voorbije maanden waren er nog verschillende moorden die nog niet zijn opgelost.

Afgelopen zaterdag trokken de boze inwoners de straten op om hun verontwaardiging te uiten. Officiële Chinese bronnen spreken over minstens 30.000 betogers, en verschillende foto’s op het internet lijken dat te bevestigen. De betogers richtten zich specifiek tegen de overheid. Verschillende overheidsgebouwen werden in brand gestoken, waaronder ook het politiecommissariaat, en ook politiewagens moesten eraan geloven.

Volgens een mensenrechtenorganisatie in Hong Kong was de directe aanleiding voor de volksopstand het uiteenslaan van een studentenmars eerder die dag. 500 studenten van de middelbare school waren toen de straat opgekomen. Toen de politie een einde wou maken aan de betoging werd er geweld gebruikt. Daarbij zou zeker één inwoner zijn omgekomen, 150 mensen raakten gewond en 200 werden er opgepakt.

Groeiende onrust

Analisten zijn het erover eens dat dit de eerste keer is sinds de gebeurtenissen op het Tian An Men plein in 1989 dat dergelijke massale volkswoede tegen de overheid geregistreerd wordt in China (de opstanden in Tibet niet meegerekend). De voorbije jaren waren er weliswaar verschillende voorbeelden van kleinere opstanden van de Chinese bevolking tegen de lokale autoriteiten.

Begin dit jaar waren er bijvoorbeeld nog protesten toen een burgerjournalist in de provincie Hubei werd doodgeslagen door lokaal overheidspersoneel. En deze zaak in Guizhou doet ook sterk denken aan wat onlangs gebeurde in het door de aardbeving getroffen Sichuan. Ook toen kwamen boze ouders op straat tegen corrupte lokale partijbonzen, omdat hun kinderen zijn omgekomen in lamentabel gebouwde scholen.

Dergelijke opflakkeringen bewijzen dat er grote ontevredenheid heerst bij de Chinese bevolking – er is maar een vonk nodig om de opgekropte woede en frustraties over onrechtvaardigheden te laten ontvlammen.

De centrale overheid in Peking neemt de groeiende onrust in het Chinese binnenland zeer ernstig. Vorige week stond op de voorpagina van verschillende Chinese staatskranten nog in grote blokletters te lezen : “Wanbeleid en corruptie op het lokale niveau zijn de grootste bedreiging voor het voortbestaan van de Communistische Partij in China, dixit de partijtop in Peking.”

Een kordate aanpak (inclusief publieke terdoodveroordelingen) van diegenen die het imago van de Communistische Partij besmeuren en de grote harmonie verstoren moet de gemoederen van de Chinese bevolking bedaren. Want “een mier kan gerust een hele dam vernietigen”, luidt een Chinees spreekwoord.

Bekijk hier de beelden van de onlusten :

Popularity: 7% [?]

Een nieuw rubriekje op onze blog: bovenaan in de balk “Alle gekheid” vind je voortaan leuke, interessante, bizarre weetjes over het leven in China. Heb je er zelf ook, laat het ons weten!

Popularity: 7% [?]

Na alle miserie in het aarbevingsgebied rond Chengdu is een weekje vakantie zeer welkom. De eerste vakantie van het jaar!

We boeken een lastminute vlucht en een goed hotel op het eiland Hainan van zaterdag tot vrijdag. Hainan ligt helemaal in het zuiden van China en op amper 4 uur vliegen van Beijing. Het ligt op dezelfde hoogte van Hawaï, en vreemdgenoeg, of juist niet,  heeft het hetzelfde uitzicht van Hawaï. Het was ooit het boevenhol van China, vandaag is het dé vakantiebestemming voor zowel Chinezen als Russen. Tijdens het hoogseizoen, gelukkig nu niet.

Enkele luchtige shirtjes en shortjes, onze zwembroek/bikini en strandspeelgoed voor Eline in de koffer gegooid en we zijn weg. Wat volgt is een weekje puur relaxen. Een schitterend hotel, mooi strand, azuurblauwe zee, palmbomen en cocosnoten (’choconoten’volgens Eline).  Hainan telt niet echt ‘bezienswaardigheden’, het perfecte excuus dus om niet te veel te doen.

Op de zeer vochtig warme dagen beperkt onze activiteit zich tot uitgebreid brunchen om daarna van het zwembad tot aan de zee te gaan en terug. Na een middagdutje vervult zich hetzelfde ritueel tot een knagende maag ons tegen de avond aanzet om op zoek te gaan naar een lekker restaurant.

De service in het hotel is indrukwekkend. Zondagochtend wordt met een glimlach een andere kamer aangeboden met zicht op de groene heuvels in plaats van op het mooie, maar ’s nachts door zatte Russen luidruchtige zwembad die ons wakkerhielden. Dezelfde middag zakt Eline door haar kinderbedje omdat ze weer iets te hevig was, maar na een telefoontje naar de receptie staan ze binnen het kwartier met een nieuw bedje én een dokter aan de deur.

Op dinsdag en woensdag zakt het noodweer in het zuiden van China verder zuidwaarts tot in Hainan en trakteert ons op een paar heftige regenbuien. Afkoelen doet het niet echt, maar het strand is op dat moment minder aantrekkelijk. Dan toch maar eens een van de bezienswaardigheden opzoeken. We huren een taxi en spreken af om een traditioneel “minoriteitendorp” te bezoeken, een apeneiland te zien en tot slot een modderbad te nemen in een spa.

Het dorp lijkt een soort pretpark en besluiten we over te slaan wegens belachelijk dure inkom en gietende regen. Dan maar naar het apeneiland. We nemen een overzetbootje en stappen vervolgens in een soort golfkarretje dat ons tot aan de ingang van het apenpark brengt. Het park is gelegen op een heuvel en is prachtig aangelegd. Hier en daar worden apenshows opgevoerd: apen op fietsjes, apen die ballonen stuk prikken… Niet echt ons ding, maar voor Eline het éinde. Gelukkig lopen er ook nog apen rond in het wild.

Voor een keer gapen we de Chinezen evenveel aan als zij ons. Zij (de Chinezen dus, niet de apen) bewegen zich ‘in bende’ door het park. Gekleed in felgekleurde bebloemde a sorti hemdjes en shortjes. Allemaal gelijk. Het toeristisch uniform van de Chinezen. Denk er nog een parasolletje bij voor de dames en een megafoon om ze bijeen te houden.

Als we de boot terugnemen staat onze chauffeur al heftig te zwaaien. Hij wijst naar ons en naar de auto. Hij vindt het zo wel lang genoeg geduurd en wil terug vertrekken. We willen nog graag eens in het dorpje rondlopen maar dat is niet naar de zin van de chauffeur. Als we zeggen dat we de spa ook willen overslaan (Eline is doodmoe in slaap gevallen in de buggy), knikt hij goedkeurend. We ‘mogen’.

Langs de kade waar we de overzet hebben genomen liggen grote geleurde woonboten. Op sommige van die boten zijn er kleine restaurantjes. Het krioelt er van de motoren met overdekte zijspan, de locale versie van een taxi. Die hebben we onderweg ook al zien rijden, soms wel met 10 man op. Met 3 man op de brommer en met 6 in het karretje geprangd.

Wat verder is er een marktje. Eén van de kramen op de markt verkoopt levend pluimvee. Je kiest een kip, eend of gans naar keuze. Die wordt ter plekke de kop afgehakt,l igt dan nog wat te spartelen, wordt dan in een pot kokend water gedompeld en tenslotte gepluimd. Verser kan je ze niet hebben, maar ik kan me voorstellen dat sommige mensen hun eetlust intussen al verloren hebben…

Iets verder staat een vrouw met grote padden. We hebben dat nu al zo dikwijls gezien hier, maar vinden het nog steeds een ongewoon zicht. En neen, we hebben het nog niet geprobeerd. Naast ‘levend gerief’ ook veel fruit en groenten natuurlijk. Heerlijke mango’s en gigantische durians, die stekelige vruchten die je niet mag meenemen op het vliegtuig of in een hotelkamer vanwege hun sterke geur.

Twee dagen later willen we een tandemfiets huren en naar een “vlindervallei” rijden niet ver van het hotel. Omdat de tandemfietsen in ons hotel geen kinderstoeltje hebben, gaan we op zoek in een ander hotel. In de Sheraton wil men geen fiets verhuren omdat het regent. Het gedacht! Op de vraag wat we dan wel moeten doen met zo’n weer, schuift de conciërge ons wat gezelschapspelletjes over de toog en zegt droogweg “hier, doe dat op uw kamer”. Een geluk dat we daar niet logeren (sorry, Eva :-) 

Dan maar de Marriott proberen. We kunnen het personeel overtuigen om ondanks de regen (’we kunnen er tegen, we komen uit België, daar regent het altijd’) een fiets mee te geven. Om die fiets te bemachtigen hebben we wel, in de verkeerde richting, ongeveer tweemaal de afstand te voet moeten afleggen naar de vlindertuin…

Met de benen wijdopen (de fiets is op Chinese maatjes voorzien) fietsen we ‘Jacobus en Corneel’sgewijs naar de vlindertuin. Eline kirt van plezier, en wij ook. Omdat het regent is het gelukkig niet superdruk. De tuin is echt fantastisch. Prachtige tropische planten en veeeeeeeeeel vlinders. We mogen zelfs helpen bij het vrijlaten van gekweekte vlinders. Per 3 zijn ze in een papiertje opgeplooid. Als je het papiertje openplooit schieten ze de lucht in. Er blijft er eentje een tijdlang op het hoofdje van Eline zitten.

’s Avonds gaan we eten in Sanya. De ‘grote’ stad op een halfuurtje rijden van Yalong-bay waar ons hotel ligt. Op een overdekte markt kopen we vis, scampi’s en schelpdieren die in een ander kraam naar keuze worden klaargemaakt. Overdag is de markt een grote parkeerplaats, ’s avonds staan er honderden plastic tafeltjes en stoelen en zijn de vis- en keukenkraampjes open. Het is het heel luidruchtig want ongeveer elk tafeltje heeft er zijn privé-zangers. Met een gitaar en versterker gaan de zangers van tafeltje naar tafeltje, waar ze voor een paar RMB een liedje uit hun keuzelijst brengen. Eline steelt alweer de show en doet een dansje, terwijl wij ons te goed doen aan de lekkernijen.

Zes nachten is veel te kort hier op Hainan, maar we hebben al besloten om hier zeker nog eens terug te keren, naar dit Hawaï van het Oosten. 

Popularity: 19% [?]

Gezien de Chinese taal een moeilijkere poort blijkt naar de Chinese cultuur dan gedacht, besluit Sofie het over een andere boeg te gooien. Een cursus voetreflexologie lijkt een goed alternatief. 4 lessen van elk 2 uur georganiseerd door de CCC, de Chinese Culture Club, zouden als inleiding moeten volstaan.

Maandagavond les 1

Een internationaal groepje van 8 cursisten (7 vrouwen, 1 man) volgt aandachtig de inleiding van Dr James Chan. We leren over meridianen waar ‘qi’ of energie doorstroomt en situeren de eerste 15 drukpunten op onze eigen voetzool. Eerst wordt de gevoeligheid getest via het drukpunt dat het hart vertegenwoordigd. De nieren blijken bijzonder belangrijk in de Chinese geneeskunde en op onderkant van de grote teen kan je zo ongeveer alles behandelen wat met je hoofd te maken heeft… zelfs een laag IQ!

Woensdagavond les 2

We herhalen de punten uit de eerste les en doen er daarna 15 nieuwe punten bij. Op de onderste helft van de voetzool liggen de punten die gerelateerd zijn met de buik: maag, darmen, geslachtsorganen. Het drukpunt voor de maag is bijzonder gevoelig. Ik moet nu wel mijn laatste sceptisisme overboord gooien. Mijn maag is inderdaad mijn zwaktste plek. Op de binnenkant van de voet liggen de drukpunten om de rug te behandelen. Van de grote teen naar de enkel toe liggen de verschillende delen van de ruggegraad van nek tot en met staartbeen.  Dr. Chen heeft vandaag een grote pot massagezalf mee. Dat masseert vlotter én ruikt naar vanille! Voor de stinkvoetjes onder ons? 

Maandagavond les 3

Eerst opnieuw herhalen wat we de vorige lessen hebben geleerd. We oefenen de verschillende drukpunten op onze eigen voeten terwijl Dr. Chen kijkt of we de juiste namen bij de juiste punten plaatsen. Dr. Chen neemt zijn les serieus! De nieuwe drukpunten liggen op de buiten- en bovenkant van de voet. Op de buitenkant gewrichten zoals heup,schouder, elleboog en knie. Op de bovenkant liggen kaakbeen, amandelen, borst, ribben, klieren, binnenoor…Ik heb wat moeilijkheden met het Engelstalig medische jargon, maar alles wordt goed uitgelegd.

Woensdagavond les 4

Eerst opnieuw herhalen. Ik blijk de punten en Engelstalige medische namen (cervical vertebral, pituitary,signoid colon …) goed te onthouden. Na vijf maanden ‘babysitten’ doet het toch wel eens deugd om mijn geheugen nog eens te gebruiken We nemen er nog een paar laatste punten bij en leren welke verschillende punten we nu moeten behandelen in geval van bepaalde ziekten, in welke volgorde en hoe lang.

Verder vertelt Dr. Chen nog wat van zijn ervaringen met voetmassage en acupunctuur en het verschil tussen Yin en Yang in de voetmassage. De linkervoet is Yin en naar de aarde gericht, en de rechtervoet is Yang en eerder naar de hemel gericht. Dat verklaart waarom we op de linkervoetzool de darmen in wijzerszin behandelen en op de rechtervoetzool in tegenwijzerszin! 

Dr. Chen geeft ons ook nog het scheppingsverhaal van Yin en Yang mee. Yin en Yang vormden eerste een eenheid, als een soort ei. In dat ei groeide Pan Gu. Toen Pan Gu groter werd duwde hij de bovenkant en de onderkant van het ei uiteen. De aarde werd Yin en de lucht Yang. Een oog van Pan Gu werd de zon, het andere de maan. Zijn ribben werden de bomen, zijn adem de wind, zijn tranen de regen…

Voor een algemene gezondheid is het aanbevolen drie keer per week de voeten masseren. Als je weinig tijd hebt kan je een vuist maken en met de knokels van je vingers over je voetzool gaan. Dat is beter dan niets. ‘Dan hadden we de hele tweede les kunnen overslaan’ merk ik nog op tot groot jolijt van de mede cusisten. 

Tot slot merkt Dr.Chen nog op dat voetmassage slechts een ‘begin’ is. Het werkt vooral preventief, kan zwakke plekken aangeven en lichte ongemakken verhelpen. Voor serieuze aandoeningen raadt hij aan acupuntuur te ondergaan.

Als inleiding tot de Chinese geneeskunde vond ik de cursus echt een verrijking. Het heeft me er toch wat minder sceptisch tegenover gemaakt. Wie weet probeer ik bij de volgende migraine aanval zelf eens accupunctuur in plaats van pilletjes.

Popularity: 11% [?]

Bekijk hieronder de reportage die ik draaide voor TerZake bij het bezoek aan het dorpje Wufu, enkele dagen vóór ik een tijdlang werd vastgehouden. Boze ouders verjagen Chinese autoriteiten die de pers (en de ouders) het zwijgen willen opleggen.

Popularity: 3% [?]

Precies één maand na de aardbeving is er nog amper sprake van de openheid van de Chinese autoriteiten naar de media toe. Na een zoveelste poging om het getroffen dorpje Juyuan binnen te geraken dat werd afgesloten door de politie en door militairen, werd ik met mijn assistent en chauffeur een kleine twee uur vastgehouden. Onder het verhaal voor het Journaal met de beelden van de politie en ook de duiding bij TerZake over het ‘waarom’.

Popularity: 4% [?]