China is boos op Europa omdat het de invoerheffingen op goedkope schoenen uit China verlengt; China is ook boos op Amerika omdat president Obama - volgens China - te hoog van de toren blaast. Wat is er aan de hand ? Beluister hier het gesprek op Radio 1

Popularity: 2% [?]

Vlakbij het Olympische Vogelneststadion in Peking is het World Chocolade Wonderland geopend, het eerste themapark ter wereld dat volledig gewijd is aan chocolade. 80.000 kg van de beste “Belgische” chocolade is er gebruikt over een oppervlakte van 20.000 vierkante meter. “Belgisch?” We zochten het even uit.

Popularity: 6% [?]

China behoorde tot de landen die als eerste een hulpteam stuurden naar het zwaar getroffen Haiti. Toeval of niet? Beluister deze nieuwe Chinawatcher hier.

Popularity: 5% [?]

Een maand nadat een nieuw melkschandaal aan het licht kwam, wordt China alweer opgeschrikt. In de zuidelijke provincie Guizhou is melkpoeder uit de rekken gehaald dat besmet is met melamine. Het nieuwe schandaal zou volgens de overheid een uitloper zijn van het schandaal van najaar 2008, toen 6 babys omkwamen en 300.000 kinderen ziek werden. De ouders van die slachtoffers vechten al ruim een jaar voor gerechtigheid en reageren onthutst : “er is niets veranderd.”

Popularity: 5% [?]

Google wil niet langer Chinese zoekopdrachten censureren. Is het dan zo erg met de censuur in China? De relatieve vrijheid op het internet die er in de aanloop naar de Olympische Spelen in 2008 heerste, werd in 2009 zo goed als teruggedraaid.

Elke gebruiker van het internet in China zal bevestigen dat de internetcensuur het voorbije jaar steeds strenger werd. Verjaardagen en incidenten werden aangegrepen om de schroeven steeds harder aan te draaien. Een beknopt overzicht spreekt boekdelen.

In januari start een overheidscampagne tegen ‘vulgaire’ websites die hun inhoud onvoldoende censureren naar Chinese normen. Google wordt een tijdlang ontoegankelijk.

In maart, een jaar na het uitbreken van de rellen in Tibet, wordt YouTube afgesloten nadat een “vals” (dixit China) filmpje wordt gepubliceerd waarin veiligheidsdiensten Tibetanen afranselen. YouTube is nog steeds niet toegankelijk.

In juni worden enkele dagen voor de 20ste verjaardag van het Tiananmenbloedbad Twitter, Flickr en Hotmail geblokkeerd. Kort daarop worden de diensten van Google een tijdlang ontoegankelijk gemaakt. Twitter blijft ook vandaag geblokkeerd in China.

Diezelfde maand barst ook het discussiegeweld los over de censuursoftware Green Dam, die de Chinese overheid verplicht op alle nieuwe computers wil laten installeren. Maar het protest is zo groot (en de aanpak van de Chinese overheid zo onhandig) dat het plan in de koelkast belandt.

In juli krijgt het Chinese internet de zwaarste klap toegedeeld. De rellen tussen Oeigoeren en Han-Chinezen nopen de overheid het internet maandenlang af te sluiten in Xinjiang. Tot vandaag is de toegang er strikter dan in de rest van China.

In heel China wordt ook de toegang tot Facebook afgesloten, nadat de Chinese overheid zegt bewijzen gevonden te hebben dat er via Facebook is gecommuniceerd tussen de Oeigoerse verzetsleidster Kadeer en relschoppers. Maar concrete aanwijzingen legt China niet op tafel. Facebook is tot vandaag ontoegankelijk.

Vanaf september moeten internetgebruikers hun ware identiteit registreren vooraleer ze kunnen reageren op nieuwsberichten. De viering van 60 jaar China op 1 oktober zorgt opnieuw voor zenuwachtigheid bij de censors. Verschillende diensten van Google worden ontoegankelijk, zoals Google Documents en Picasa. Tot vandaag.

In december vaardigt China nieuwe internetregels uit waardoor de domeinregistratie van websites veel moeilijker wordt. De resultaten van de internetcampagne tegen vulgaire websites worden bekend gemaakt (maar liefst 5400 arrestaties en meer dan 4000 onderzoeken werden opgestart), en de campagne wordt wegens succes verlengd.

Ook in 2010 lijkt de ellenlange lijst met geblokkeerde sites nog langer te worden. Sinds vorige week is IMDB.com, de grootste filmdatabase van het internet, niet meer toegankelijk. De website vervoegt andere websites zoals Reporters zonder Grenzen, Amnesty International, Human Rights Watch, Blogspot, pagina’s van Wikipedia, etc.

En het is niet alleen het internet dat steeds zwaarder gecensureerd wordt. 48 uur na de aankondiging van Google lanceerden Chinese telecomoperatoren het bericht dat ze voortaan filters plaatsen op het sms-verkeer in China.

De tekstberichten zouden gescand worden op gevoelige woorden. Sancties voor gebruikers die het ‘reglement’ overtreden kunnen lopen van tijdelijke blokkering van de service, tot het intrekken van het abonnement en overdracht aan de ‘bevoegde overheidsdiensten’.

Hoe omzeil je de Grote Chinese Firewall?

De Chinese overheid reageerde deze week koeltjes op het mogelijk vertrek van Google: “Het Chinese internet is open” en “elk internetbedrijf is welkom zolang het zich aan de Chinese wet houdt”. Bovenstaand lijstje geeft aan dat er op zijn minst sprake is van een verschil van interpretatie van wat een “open internet’ precies inhoudt.

Zijn al deze sites nu helemaal niet te bereiken in China? Neen. Door de eenvoudige installatie van een VPN of een Virtual Private Network kan je de Grote Chinese Firewall voorlopig nog omzeilen. Het kost je zo’n 50 euro per jaar.

Heel wat Chinese internetgebruikers passen dit reeds toe. Maar het grootste deel van de internetgemeenschap hier, die intussen al meer dan 350 miljoen leden telt, weet niets af van het bestaan van VPNs en anonieme proxyservers en krijgen dus wel vaker het bericht “deze webpagina is niet beschikbaar”.

Waarom de Chinese machthebbers de nieuwe technologien willen beteugelen en censureren is vanuit hun standpunt begrijpelijk. De Communistische Partij wil onder geen beding dat haar macht en het credo van “harmonie” in gevaar komt.

Voorbeelden van andere ‘opstanden’ die de voorbije jaren dankzij het internet werden in gang gezet, zoals onlangs in Iran, versterken die overtuiging. Chaos en geweld door gevaarlijke informatie die zich razendsnel verspreidt kan leiden tot een ontwrichting van de Chinese samenleving, waar het evenwicht bijzonder broos is.

Maar er is meer aan de hand. De Chinese overheid wil van het internet een soort intranet maken. Voor elke buitenlandse aanbieder van internetdiensten is een Chinese variant of kopie ontstaan. Zo heb je een Chinese versie van Twitter, een Chinese kopie van Facebook, een Chinese Youtube dat hier, rara, Youku heet.

Deze Chinese bedrijven scharen zich zonder veel tegenpruttelen achter de Chinese wet. Bij mogelijke overtredingen zijn sancties meteen mogelijk, en kunnen schuldigen meteen gestraft worden.

Niet alleen voor buitenlandse internetbedrijven wordt de Chinese markt hierdoor steeds moeilijker toegankelijk. De Europese kamer van Koophandel in China bevestigt dat ook andere buitenlandse bedrijven steeds meer moeilijkheden ondervinden, ondermeer door toegenomen protectionistische maatregelen. Google is dus niet het eerste bedrijf is dat eraan denkt om China te verlaten.

De harde lijn van Peking

Peking was deze week duidelijk niet onder de indruk van het dreigement van Google. Ook van de geplande gesprekken tussen Google en China mag niet veel verwacht worden. De Chinese overheid laat zich niet afdreigen door een buitenlands bedrijf, en capitulatie zou een slecht signaal geven.

Peking durft trouwens de laatste tijd steeds vaker harde standpunten innemen en internationale kritiek naast zich neerleggen. En dat gaat verder dan de strakke houding tijdens de milieutop in Kopenhagen.

Vorige maand werd activist Liu Xiaobo veroordeeld tot 11 jaar cel voor de internetpublicatie van Charter 08, waarin om meer democratie wordt gevraagd. President Obama’s onderhoud hierover met zijn Chinese collega Hu Jintao, een maand eerder, haalde weinig uit.

Kort daarop werd de Brit Akmal Shaikh geexecuteerd voor het smokkelen van drugs. De eerste westerling in 60 jaar. Peking negeerde herhaaldelijke internationale smeekbedes om gratie voor deze ‘geesteszieke’, ook van de Britse premier Brown.

Enkele dagen later leverde Cambodia op vraag van China 20 Oeigoerse asielzoekers uit, ondanks internationaal protest. Groot was de verbazing toen China twee dagen later bekendmaakte dat het aan Cambodia ontwikkelingshulp ter waarde 1,2 miljard dollar zou leveren.

De Chinese overheid is zich bewust van haar imago-probleem in de rest van de wereld en wil ook ‘harmonie’ met de rest van de wereld. Tegelijkertijd is ze steeds minder bezorgd om de internationale opinie.

Dat wijst erop dat de internationale machtsverhoudingen wel degelijk gewijzigd zijn en dat China als grootmacht volwassen aan het worden is. Sommigen bestempelen het als ‘meer zelfvertrouwen’, anderen ‘meer arrogantie’.

Brave schapen

Het is misschien hypocriet te noemen dat Google vier jaar geleden wel bereid was om aan zelf-censuur te doen om in China geld te verdienen en nu, nu blijkt dat ze de strijd van Chinese concurrenten zoals Baidu aan het verliezen zijn, plots niet meer. Of dat het het fel bekritiseerde argument van vier jaar geleden “beter een beetje censureren dan de Chinese internaut geen enkele informatie aan te bieden” nu plots overboord gooit.

Misschien is het een rookgordijn voor een al eerder gepland vertrek, mogelijk een marketingstunt of wiedergutmachung. Maar wat er ook achter mag zitten, het verdwijnen van Google uit China is volgens veel internetgebruikers in China geen goed nieuws voor de vrijheid van meningsuiting in het land.

De bekende Chinese blogger Ran Yunfei omschreef het als volgt : “Het is zoals dissidenten die emigreren omdat ze teveel problemen hebben. Alleen de brave, gehoorzame schapen blijven achter. En het is precies dat wat de overheid wil, want dan kan die nog wat harder de schroeven aandraaien.”

Popularity: 21% [?]

Hoeveel seriemoordenaars moeten er wel niet loslopen in een gigantisch land als China. Het is een vraag die ik de voorbije week wel vaker kreeg.

Want een land dat 130 keer meer inwoners telt dan België, en 300 keer groter is, moet statistisch gezien ook meer gruwelijke misdaden kennen, toch?

Beluister hier De Chinawatcher van deze week.

Popularity: 18% [?]